اقتصاد
روستانشينان روستاي قوشه دگرمان مانند تمام روستاييان ديگر بر دو پايه كشاورزي و دامداري اقتصادشان را پايه ريزي كرده اند،تقريبا تمام درآمد آنها به اين صورت حاصل مي شود.البته در زمستان كه كار كشاورزي نمي باشد و دامداري كاهش مي يابد عده اي از روستا خارج شده و به شهرهاي اطراف و حتي تهران براي كار مي روند.
كشاورزي:98 درصد كشاورزي روستا به صورت ديم مي باشد علت آن بارندگي مناسب در اغلب سالهاي زراعتي مي باشدالبته در مورد فرهنگ كشتهايي كه نياز به آب دارند در اين مناطق كار كافي نشده است و چنانچه از كشت هاي آبي استفاده گردد محصول برداشت شده از مزارع فزوني خواهد يافت و موجب بهبودي سطح معيشت و اقصادي مردم روستا خواهد شد.
2درصد از زمينهاي كشاورزي در حاشيه رودخانه اي قرار دارند كه از سمت شمال روستا دره اي به عرض تقريبي 2 كيلومتر مي گذرد و بسيشتر در اين زمين ها محصولاتي از قبيل گوجه فرنگي،سيب زميني و ديگر محصولاتي كه نياز به آبياري دارند كشت مي شوند از آب رودخانه آبياري شوند.
محصولات كشت ديم روستا شامل گندم كه بيشترين سطح اراضي را دارد در بر مي گيرد ،جو ،آفتابگردان ، لوبيا، عدس مي باشد.
برداشت از اين زمينها همانطور كه گفتيم به علت ديم بودنشان و همچينين نبودن دستگاتههاي مكانيزه كشت،داشت و برداشت خيلي پليين است به طوري كه به صورت متوسط در هر هكتار زمين زير كشت گندم 3تن محصول مي توان برداشت كرد و از آنجا كه هر خانوار تقريبا كمتر از 4 هكتار زمين كشاورزي دارد با يك جمع و تقسيم ساده مي توان فهميد كه درآمد چنداني از راه آن حاصل نمي شود با اين حال اين محصولات كم وبيش مردم روستا را بي نياز از جوامع شهري مي كند ،وقتي براي خريد وسايل مورد نيازشان محصولات كشاورزي را با وسيله مذكور دادو ستد مي كنند،يكي از علل كمي درآمد روستاييان از كشاورزي وجود واسطه هايي مي باشد كه محصولات كشاورزي را ارزان خريداري كرده و با سودهاي بالاتر به مصرف كننده ميرسانند.با حذف اين حلقه از زنجير ميتوان هم كمك به بهتر شدن اقتصاد روستا جهت معيشت بهتر مردم نمود هم هزينه هاي مصرف كنندگان را پايين آورد.
دامداري: دامداري در روستاي قوشه دگرمان به صورت سنتي است بدين شكل اعضا خانواده ها جهت تامين نيازهاي خود به ايجاد درآمد اقدام به نگهداري دام و طيور مي كنند.دامهاي نگهداري شده شامل:گاو،گوسفند و ... ميباشند. از طيور هم ميتوان به مرغ ف اردك ، بوقلمون، غاز و... اشاره كرد.
با نگاه اجمالي مي توان دريافت اين دامها و طيور تا حدي موجب رفاه و بهتر شدن معيشت مردم مي شوند زيرا نصفي از احتياجات مردم از جمله لبنيات ،گوشت،تخم مرغ و... از اين راه تامين مي شود هم براي مصرف خودشان و هم براي فروش آنها.
لبنيات شامل :شير،كره ،ماست،دوغ،پنير، كشك همه از توليدات خود روستاييان مي باشد كه به دست زحمتكششان آنها را تهيه مي كنند.از دامها نيز گوشت مورد نياز خود را تهيه مي كنند با اين حال از فروش اين محصولات و دام و طيور سود چنداني نمي برند زيرا همانطور كه گفتيم واسطه هاي موجود بين دامدار و بازار مصرف سود اصلي را از اين دادوستد مي برند كه موجب ضرر وزيان دامداران روستا و پايين آمدن سطح معسشت و اقتصاد آنها مي شود
